De laatste brief...

In de jaren van de Terreur en het bewind van het Comité voor Algemeen Welzijn onder aanvoering van Robespierre belandden velen in de gevangenissen van Parijs in afwachting van een revolutionair proces waar op grond van een al dan niet twijfelachtige beschuldiging de guillotine een einde zal maken aan hun leven. Tijdens hun verblijf hebben zij geprobeerd zo goed en zo kwaad  als dat ging een balans op te maken van hun leven. Sommigen deden nog een wanhopige poging om uit de greep van de beul te blijven door een beroep te doen op alle mensen die zij kenden en waarvan zij dachten dat zij nog enige invloed konden uitoefenen. Meestal leidde dit slechts tot een verdachtmaking aan het adres van diegenen waartoe zij hun toevlucht meenden te moeten zoeken. Anderen stuurden vanuit de gevangenis een brief met goede raad ten afscheid aan hun beminden.
In de archieven zijn vele van dergelijke afscheidsbrieven bewaard gebleven. Olivier Blanc heeft hiervan een groot aantal in zijn boek De laatste brief. Authentieke afscheidsbrieven van slachtoffers van de Franse Revolutie verzameld. Hier staan er enkele vermeld.

Persoon:

Laatste brief:

Marie-Antoinette

Aan u, mijn zuster, richt ik mijn laatste brief

Olympe de Gouges

Aan burger Degouges, hoofdofficier in het Rijn-leger

Louis XVI

Testament van Louis XVI

Charlotte Corday

Brief aan haar vader

Guillaume-Antoine Lemoine

Houd moed, mijn vriend, houd moed

Gabriël Rochon de Wormeselle

Aan burgeres Wormeselle

Prinse van Monaco

Brief aan Fouquier-Tinville

Cécile Quevrin

Cécile Quevrin bepleit haar onschuld

Madame Roland

Brief aan haar dochter

Coittant

Zijn laatste uur heeft geslagen, denkt hij....

Markies de la Valette

Coittant vertelt hoe de Markies zijn lot probeert te ontlopen

Coittant

Herinnering aan de cipier Marino

Fouquier Tinville

Zonder wrok...

Marie-Madeleine Coutelet

Aan burger Coutelet, per adres burgeres Neuvéglise

  Wie volgt? De volgorde van slachtoffers.

 

 

 

 

 

 

terug