Roosevelts 'Vier Vrijheden'

 

President Franklin D. Roosevelt van de Verenigde Staten houdt op 6 januari 1941 een toespraak voor het Amerikaanse Congres:

"Wij hebben er geen boodschap aan, van de onvolkomenheden van de vrede van Versailles overmatig ophef te maken. Wij hebben het niet nodig, telkens terug te komen op de fouten van democratieŽn in de oplossing van de problemen bij de wederopbouw van de wereld. Wij moeten onthouden, dat de vrede van 1919 niet in de verste verte zo onrechtmatig was als de pacificatie die nog voor de conferentie van MŁnchen begon en die nu onder de nieuwe orde van de tirannie wordt doorgevoerd en tracht zich over alle continenten uit te breiden. Aan deze tirannie biedt het Amerikaanse volk onverschrokken het hoofd. 
Iedereen die goed waarneemt, weet dat de democratische levenswijze tegenwoordig overal in de wereld is blootgesteld aan directe aanvallen, hetzij door wapengeweld, hetzij door heimelijke verspreiding van giftige propaganda. Het is het werk van diegenen die het erom gaat, de eenheid in de wereld te verstoren en tweedracht te zaaien onder de volken die nog in vrede leven. Gedurende de laatste zestien maanden - zestien lange maanden - heeft deze aanval aan het democratisch leven van een vreselijk groot aantal grote en kleine volken een einde gemaakt. De agressors zijn nog steeds in de aanval en bedreigen steeds nieuwe volken, grote en kleine. 
Bewapende, onverschrokken verdediging van de democratische levenswijze speelt zich vandaag op vier continenten af. Mocht deze verdedigingsoorlog mislukken, dan zullen alle bewoners en alle hulpbronnen van Europa, AziŽ, Afrika en AustraliŽ onder de heerschappij van de veroveraars komen.
Geen realistisch denkende Amerikaan zal verwachten, dat een dictator vrede zal garanderen op basis van internationale grootmoedigheid; van de terugkeer van de werkelijke onafhankelijkheid van volken; van wereldwijde ontwapening, vrijheid van gezindte en religie of alleen maar op basis van ongestoorde handelsbetrekkingen. Zoín vrede zou ons noch onze buren veiligheid bieden. Wie principiŽle vrijheid prijsgeeft, om zich tijdelijke, armzalige veiligheid te kopen, verdient vrijheid noch zekerheid. 
Wij zullen de democratieŽn zeggen: 'Jullie strijd voor de vrijheid is voor ons Amerikanen een zaak van levensbelang. Wij zullen al onze energie, al onze hulpbronnen en onze organisatiecapaciteiten inzetten, om jullie kracht te geven, de vrijheid in de wereld terug te winnen en ze te bewaren. Wij zullen jullie schepen, vliegtuigen, tanks en geschut sturen, in steeds toenemend aantal, dat is ons voornemen en onze gelofte.'
In het opvolgen van deze vastbeslotenheid zullen wij ons niet laten intimideren door de dreigingen van dictators. Zij verklaren dat zij onze ondersteuning van de democratieŽn, die de moed hebben gevat zich tegen aanvallen te verweren, zouden opvatten als een inbreuk op het volkenrecht en als een oorlogsdaad. Onze bijstand is geen oorlogshandeling, zelfs wanneer een dictator hem eenzijdig als zodanig proclameert.
Wanneer de dictatoren eenmaal het voornemen hebben tegen ons oorlog te voeren, dan zullen zij niet eerst op een oorlogshandeling van onze zijde wachten. Ze hebben ook niet gewacht totdat Noorwegen, BelgiŽ en Nederland tot oorlogshandelingen waren overgegaan. Ze zijn slechts geÔnteresseerd in nieuw, eenzijdig volkenrecht dat geen bilaterale verplichtingen kent en zo een instrument van onderdrukking wordt. In de toekomst, die wij tot een toekomst van veiligheid willen maken, verwachten wij een wereld, die op vier beslissende vrijheden van de mensheid is gebaseerd.
De eerste vrijheid is de vrijheid van mening en meningsuiting - overal ter wereld. 
De tweede vrijheid is de vrijheid van eenieder om God op zijn eigen wijze te dienen - overal ter wereld. 
De derde vrijheid is de vrijheid van gebrek - overal ter wereld. Dat betekent, globaal gezien, economisch overleg. Dit garandeert voor iedere natie een gezond, vreedzaam leven.
De vierde vrijheid is de vrijheid van angst - overal ter wereld. Dat betekent, globaal gezien, wereldwijde ontwapening, zo grondig en zo vergaand, dat geen volk meer in staat zal zijn een ander volk met wapengeweld aan te vallen. 
Dit is geen visioen van een verafgelegen duizendjarig rijk. Het is een zeker fundament voor een wereld, die al in onze tijd en voor onze generatie kan worden verwezenlijkt. Deze wereld is volkomen tegengesteld aan de zogenaamde nieuwe orde van de tirannie, die de dictators door het dreunen van bommen tot stand willen brengen.
Tegenover deze nieuwe orde stellen wij een groter concept: de morele orde.

Uit: Retrospect. geschiedenis van de 20e eeuw



Laatst bijgewerkt: 27 september 2010