Atlantisch Handvest

 

In het Atlantisch Handvest geven Winston Churchill en Franklin D. Roosevelt de hoofdlijnen van hun gezamenlijke beleid: 


"De president van de Verenigde Staten van Amerika en de minister-president van het Verenigd Koninkrijk beschouwen het als juist, bepaalde gemeenschappelijke principes voor het nationale beleid van hun landen bekend te maken, waarop zij hun hoop op een betere toekomst voor de wereld baseren. 
1. Onze landen streven geen territoriale of andersoortige veroveringen na.
2. Zij streven geen gebiedswijzigingen na, die niet overeenstemmen met de vrij tot uitdrukking gebrachte wensen van de daar woonachtige volken.
3. Zij respecteren het recht dat alle volken die regeringsvorm kunnen kiezen waaronder zij willen leven. Zij wensen dat rechten op soevereiniteit en zelfbeschikking wordt teruggegeven aan hen, van wie deze gewelddadig zijn afgenomen. 
4. Zij zullen zich, voortdurend rekening houdend met hun bestaande verplichtingen, inzetten voor het bevorderen van een toestand, waarin alle staten - groot of klein, winnaars of overwonnenen - onder gelijke voorwaarden toegang hebben tot de wereldhandel en tot de grondstoffen die zij voor hun economisch functioneren nodig hebben. 
5. Zij wensen de optimale samenwerking tussen alle naties op economisch gebied te herstellen met als doel, voor allen verbeterde arbeidsomstandigheden, economische vooruitgang en sociale veiligheid te waarborgen. 
6. Zij hopen, dat na de definitieve vernietiging van de nazi-tirannie een vrede kan worden bewerkstelligd, die alle landen de mogelijkheid geeft in veiligheid binnen hun grenzen te leven, en die ook garant staat voor een toestand, waarin alle mensen ter wereld hun leven vrij van angst en gebrek kunnen doorbrengen. 
7. Een dergelijke vrede moet het voor iedereen mogelijk maken zonder enige belemmering zeeŽn en oceanen te kunnen oversteken.
8. Zij menen, dat alle staten ter wereld - zowel op realistische als ideŽle gronden - ertoe moeten overgaan, van het gebruik van geweld af te zien. Een toekomstige vrede kan niet in stand worden gehouden, wanneer staten met aanvallen buiten hun grenzen dreigen of kunnen dreigen en hun strijdkrachten op het land, ter zee en in de lucht in stand houden. Daarom menen zij, dat de ontwapening van dergelijke landen van wezenlijk belang is voor de verwezenlijking van een omvattend en duurzaam systeem van algemene veiligheid. Engeland en de Verenigde Staten zullen eveneens alle mogelijke maatregelen treffen en bevorderen, die de drukkende last van bewapening voor vredelievende volken verlichten."

Uit: Retrospect. De geschiedenis van de 20e eeuw.